There is a deep-rooted interaction between the disciplines of poverty, religion, and spiritual counseling in the context of individual well-being and psychological resilience. Poverty should be addressed not merely as an economic problem limited to the insufficiency of material resources, but as a multi-layered phenomenon of deprivation encompassing spiritual, emotional, and psychological dimensions. Psychological and epidemiological research in the literature reveals that low socioeconomic status plays a restrictive role in individuals' mental well-being; specifically, it significantly increases risks such as depressive disorders, anxiety, chronic stress, and loss of self-esteem. Against this challenging backdrop, religion and spirituality function as a strategic "cognitive capital" and a protective source of support in the struggle against poverty. Belief systems provide individuals with the opportunity to find meaning in the deprivations they experience (theodicy); they offer hope, solace, and ontological security, which strengthens psychological resistance against the destructive effects of poverty. Furthermore, specific to the Islamic tradition, institutions such as zakat, sadaqah, and foundations (waqf) establish social solidarity and alleviate the sense of social exclusion among the poor. Within the scope of this study, the psychosocial and spiritual support mechanisms provided to individuals by spiritual counseling services in the fight against poverty are analyzed. Consequently, it is emphasized that supporting the struggle against poverty not only with macroeconomic tools but also with professional counseling practices based on faith and spirituality is of critical importance in enhancing the quality of life. This holistic approach plays a complementary role in protecting the mental health of disadvantaged groups and ensuring social justice.

Keywords: Poverty, Religion, Psychology, Spirituality, Spiritual Counseling.

Yoksulluk, din ve manevi danışmanlık disiplinleri arasında, bireyin refahı ve psikolojik dayanıklılığı bağlamında köklü bir etkileşim bulunmaktadır. Yoksulluğu yalnızca maddi kaynakların yetersizliğiyle sınırlı bir ekonomik problem olarak değil; ruhsal, duygusal ve manevi boyutları kapsayan çok katmanlı bir mahrumiyet olgusu olarak ele almak gerekmektedir. Literatürdeki psikolojik ve epidemiyolojik araştırmalar, düşük sosyoekonomik düzeyin bireylerin ruhsal esenliği üzerinde kısıtlayıcı bir rol oynadığını; özellikle depresif bozukluklar, anksiyete, kronik stres ve öz değer kaybı gibi riskleri belirgin şekilde artırdığını ortaya koymaktadır. Bu zorlu tablo karşısında din ve maneviyat, yoksullukla mücadelede stratejik bir "bilişsel sermaye" ve koruyucu destek kaynağı olarak işlev görmektedir. İnanç sistemleri, bireylere yaşadıkları yoksunlukları anlamlandırma (teodise) imkânı sunarak; umut, teselli ve ontolojik güvenlik sağlamakta, bu da yoksulluğun yıkıcı etkilerine karşı psikolojik direnci güçlendirmektedir. Ayrıca İslamiyet özelinde zekât, sadaka ve vakıf gibi müesseseler, toplumsal dayanışmayı tesis ederek yoksulların sosyal dışlanma hissini hafifletmektedir. Çalışma kapsamında, manevi danışmanlık hizmetlerinin yoksullukla mücadelede bireylere sağladığı psikososyal ve ruhsal destek mekanizmaları analiz edilmektedir. Sonuç olarak, yoksullukla mücadelenin yalnızca makroekonomik araçlarla değil, inanç ve maneviyat temelli profesyonel danışmanlık pratikleriyle desteklenmesinin yaşam kalitesini artırmada kritik öneme sahip olduğu vurgulanmaktadır. Bu bütüncül yaklaşım, dezavantajlı grupların ruh sağlığını korumada ve toplumsal adaletin sağlanmasında tamamlayıcı bir rol üstlenmektedir.

Anahtar Kelimeler: Yoksulluk, Din, Psikoloji, Maneviyat, Manevi Danışmanlık.